Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

ΕΣΥ, ΠΟΣΕΣ ΠΡΟΟΔΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ;

Τελειώνοντας το χειμερινό εξάμηνο μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι σημαντικό αναδείχθηκε το ζήτημα της εξεταστικής και πιο ειδικά το ζήτημα της εμβόλιμης. Και ενώ είναι ένα θέμα που απασχολούσε την καθημερινότητα των φοιτητών, οι ίδιοι δεν είχαμε καμία συμμετοχή και δικαιοδοσία στο ζήτημα αυτό. Εμφανώς το πρόγραμμα για την εμβόλιμη ήταν προχειροδουλειά με μαθήματα να δίνονται το ένα πάνω στο άλλο και του χειμερινού εξαμήνου να μην δίνονται καν. Οι καθηγητές από μόνοι τους αποφάσισαν ποια μαθήματα θα δοθούν και πότε «κουκουλώνοντας» με αυτόν τον τρόπο την έλλειψη επιτηρητών. Βλέπουμε ότι πολλοί καθηγητές αντιλαμβάνονται την εμβόλιμη σαν μία «χάρη» προς τους φοιτητές και όχι σαν δικαίωμά μας. Αν η κριτική όμως για τα τελευταία χρόνια στο πανεπιστήμιο έμενε μόνο στην εμβόλιμη θα ήταν άδικη.
Τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς λόγω της κρίσης, βιώνουμε τον ορισμό της εντατικοποίησης, δηλαδή τη θεσμοθέτηση πλέον των υποχρεωτικών προόδων και προόδων-εισιτήρια στην πλειοψηφία των μαθημάτων. Και μέσα σε όλα αυτά συνεχίζει η αυτόματη δήλωση των υποχρεωτικών μαθημάτων και ο περιορισμένος αριθμός ECTS στις δηλώσεις μας. Αναγνωρίζουμε την αδικία όταν στο ίδιο μάθημα το ποσοστό των επιτυχιών είναι πολύ μεγαλύτερο στο ένα τμήμα από ότι είναι στο άλλο. Όσο για την καθηγητική αυθαιρεσία είναι εμφανής όταν με απόφαση ΓΣΤ μας αναστέλλουν ένα εξάμηνο σε περίπτωση αντιγραφής καθώς αφήνεται στην ευχέρεια του κάθε καθηγητή το αν θα θεωρήσει το γραπτό μας ίδιο με ενός συμφοιτητή μας σε μη «τεκμηριωμένο βαθμό». Επίσης, μάλλον φαίνεται ότι το αν και το τί καταλαβαίνουμε την ώρα του μαθήματος, είναι δικό μας πρόβλημα και όχι υποχρέωση του καθηγητή. Το τμήμα μας, μας κάνει σαφές ότι θέλει φοιτητές οι οποίοι δε θα προλαβαίνουν να σηκώσουν κεφάλι και θα αντιλαμβάνονται τον καθηγητή σαν «αυθεντία» φοβούμενοι να απαντήσουν σε ό,τι αντιδραστικό αυτός πει. Το να είσαι μέλος ΔΕΠ στο πανεπιστήμιο σημαίνει ότι είσαι ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ερευνητικό προσωπικό. Κάτι που από ότι φαίνεται παραμελείται στην σχολή μας απαξιώνοντας το κομμάτι της διδασκαλίας καθιστώντας σαφή τη διαφορά εκπαίδευσης και παιδείας και αναβαθμίζοντας τα αιτήματά μας για ολόπλευρη παιδεία και όχι κατακερματισμένη γνώση. Μήπως, λοιπόν, πήραν τα μυαλά μας αέρα με το ότι είμαστε το καλύτερο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα; Άραγε αντιλαμβανόμαστε και εμείς οι φοιτητές ότι φοιτούμε στο «καλύτερο πανεπιστήμιο»;
Ξεκινώντας, λοιπόν, το εαρινό εξάμηνο καταλήγουμε στο ότι είναι «παράλογο» να διαλέγουμε μαθήματα χωρίς να φιλτράρονται από το πόσα ECTS έχουν, ποιος καθηγητής τα παίρνει και πόσες υποχρεωτικές προόδους έχουν, αντί να διαλέγουμε μαθήματα που πραγματικά μας ενδιαφέρουν. Αυτό φέρνει σαν αποτέλεσμα ότι τα μαθηματικά και αυτό που επιλέξαμε να σπουδάζουμε και να ασχοληθούμε με το υπόλοιπο της ζωής μας δεν θα είναι διέξοδος από την καθημερινότητα μας αλλά άλλο ένα κομμάτι του προβλήματος.
Το πρόβλημα όμως δεν θα λυθεί με κείμενα και βαρύγδουπες αναλύσεις, ούτε με ξεχασμένα ΔΣ και προτάσεις επί προτάσεων. Το πρόβλημα δεν θα λυθεί με την υποταγή και την συναίνεση. Ο ατομικός δρόμος ή το να βλέπουμε ανταγωνιστικά το συμφοιτητή μας δεν ήταν ποτέ διέξοδος στα συλλογικά προβλήματα που βιώνουμε όλοι. Απέναντι σε τέτοια προβλήματα εμείς απαντάμε συλλογικά. Όπλο μας οι γενικές μας συνελεύσεις!


ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ!



Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

   ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΟΙ ΑΠ’ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΜΑΣ.

Ήδη διανύουμε τον 3ο μήνα του ακαδημαϊκού έτους και μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για το πως θα πάει και η φετινή χρονιά. Χρόνο με το χρόνο βλέπουμε ότι οι σπουδές μας δυσχεραίνουν και η εντατικοποίησή τους έχει γίνει σοβαρό κομμάτι τους. Είναι πλέον γεγονός ότι δεν μιλάμε πλέον για ένα πανεπιστήμιο με δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα, αλλά για ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση που σκοπό έχει να παράξει ένα φθηνό και απολύτως εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Ένα πανεπιστήμιο που προτιμάει να λειτουργεί προς όφελος των κερδών ενός ιδιώτη(Γευσήνους) αντί να εγγυάται την σίτιση και την στέγαση όσων φοιτητών την έχουν ανάγκη. Ένα πανεπιστήμιο που προτιμάει να βάζει δίδακτρα στα μεταπτυχιακά ή να τα αφήνει ανοιχτά προς τις επιχειρήσεις έτσι ώστε να μπορούν να κατευθύνουν το κομμάτι της έρευνας προς δικό τους όφελος, αντί να εγγυάται δωρεάν εισαγωγή σε αυτά σε όποιον θέλει και έρευνα προς όφελος της κοινωνίας. Ένα πανεπιστήμιο που προτιμάει να υπηρετεί την κανονικότητα και την ''αποστείρωση''(καθαροί τοίχοι, αφιλόξενοι χώροι) παρά να δημιουργήσει χώρους που θα ανήκουν στους φοιτητές και θα τους εμπνέουν.
Το Πανεπιστήμιο μας, μας κάνει σαφές ότι θέλει φοιτητές οι οποίοι δεν θα προλαβαίνουν να σηκώσουν κεφάλι και θα αντιλαμβάνονται τον καθηγητή σαν ''αυθεντία'' φοβούμενοι να απαντήσουν σε ό,τι αντιδραστικό αυτός πει. Ένα πανεπιστήμιο το οποίο ενισχύει την λογική του ανταγωνισμού και του ατομικού δρόμου, βάζοντας πλάτες σε όλο αυτό και η ΔΑΠ, που οι μόνες λύσεις που έχει να προσφέρει είναι φιλανθρωπίες και σημειώσεις σε προεκλογική περίοδο. Μας κάνει σαφές επίσης ότι θέλει οι μελλοντικοί του εργαζόμενοι να είναι πειθήνιοι και υποταγμένοι στις ορέξεις της αγοράς εργασίας. Παράλληλα, η συνεχής αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών δεν είναι κάτι τυχαίο ούτε ξεκομμένο από τα παραπάνω. Πιο συγκεκριμένα βλέπουμε στο τμήμα μας ότι η αλλαγή του προγράμματος σπουδών δεν είναι κάτι δύσκολο αλλά κατι ''εθιμοτυπικό'', που αποτέλεσμα έχει από το ίδιο τμήμα να βγαίνουν απόφοιτοι και κατά συνέπεια εργαζόμενοι πολλών ταχυτήτων. Δεν μας εκπλήσσει και πάντα υπήρχαν οι πρόοδοι και εργαστηριακές εξετάσεις μέσα στο εξάμηνο, αλλά πλέον βλέπουμε να θεσμοθετείται η ύπαρξη τους και να είναι ελάχιστα τα μαθήματα τα οποία δεν τις εμπεριέχουν. Από τις υποχρεωτικές προόδους-προόδους εισιτήρια, εργαστηριακές εξετάσεις προκύπτει το ερώτημα ποιος οφείλεται από όλο αυτό? Ο φοιτητής ή το πανεπιστήμιο? Η απάντηση είναι προφανής όταν βλέπουμε έναν φοιτητή ο οποίος τρέχει πανικόβλητος στους διαδρόμους για να μπεί στα μαθήματα και να πάρει σημειώσεις, έναν φοιτητή που προσπαθεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της σχολής οι οποίες δρουν σαν ''τιμωρία'' όταν πρέπει να περάσεις από 40 κύματα, απλώς για να έχεις το δικαίωμα να εξεταστείς στο τέλος. Και μέσα σε όλα αυτά συνεχίζει να υφίσταται η αυτόματη δήλωση μαθημάτων έχοντας περιορισμένο αριθμό ECTS στις δηλώσεις μας. Μας λένε ότι η γνώση που θα πάρουμε μέσα στο Πανεπιστήμιο δεν θα πρέπει να είναι γνώση σφαιρική και χρήσιμη για τον άνθρωπο και την κοινωνία, αλλά γνώση υπερεξειδικευμένη και τεμαχισμένη. Αυτή τη στιγμή, με τις αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών, με την μη αναγνώριση διδακτικής επάρκειας και την επιβολή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, αν ποτέ θελήσεις να ασκήσεις το επάγγελμά σου ή θα πρέπει να κάνεις ένα καλό ακριβό μεταπτυχιακό ή θα πρέπει να αναλωθείς σε μια σειρά από προγράμματα επανακατάρτισης, που πάλι απαιτούν χρήματα.
Αυτοί , λοιπόν, που σου λένε ότι οι φοιτητές που δεν έχουν να πληρώσουν δε θα σπουδάσουν. Αυτοί που διαλύουν κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας, αυτοί που θυσιάζουν τη γνώση στο βωμό των αναγκών της αγοράς εργασίας, είναι οι ίδιοι που σου λένε να μην πας στη Γενική σου Συνέλευση.
Ποια είναι λοιπόν η λύση; Πώς θα αντιμετωπίσουμε όλη αυτήν την κατάσταση; Ή μάλλον, τελικά, δεν θα την αντιμετωπίσουμε και θα μείνουμε αμέτοχοι; Δε θα πάρουμε θέση απέναντι σε όλα αυτά;
Εκεί ακριβώς είναι η χρησιμότητα της γενικής συνέλευσης. Ξεκινά από τη συνειδητοποίηση ότι δε θα κάτσουμε να δεχτούμε σαν δεδομένη και απαράλλαχτη την κατάσταση που βιώνουμε, ότι ο τρόπος να κερδίσουμε κάτι δεν μπορεί να είναι ατομικός αλλά μόνο συλλογικός. Ξεκινά από τη συνειδητοποίηση ότι αν δεν πάρουμε θέση, ξεκάθαρα δεχόμαστε την κατάσταση που μας επιβάλλουν. Η Γενική Συνέλευση είναι το όργανο του φοιτητικού συλλόγου με το οποίο οι φοιτητές όχι μόνο μπορούμε αλλά οφείλουμε να συζητήσουμε, να διαφωνήσουμε, να συμφωνήσουμε και να αποφασίσουμε, μακριά από λογικές που θέλουν το σύλλογο μαγαζάκι των πολιτικών παρατάξεων. Η γενική συνέλευση είναι το όργανο που οι φοιτητές οι ίδιοι μπορούμε και πρέπει να παράγουμε πολιτική για τον εαυτό μας και όχι να καθοδηγούμαστε από τα θέλω και τα δε θέλω κάθε παράταξης. Γι’ αυτό κι εμείς πιστεύουμε ότι θα πρέπει να βρίσκεται όλη η εξουσία στις Γενικές Συνελεύσεις.
Η δικιά μας απάντηση πρέπει να είναι συλλογική και αλληλέγγυα σε αυτούς που οικονομικά δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στους εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών. Κόντρα σε όλα αυτά που μας επιφυλάσσουν εμείς λέμε:
  • Απεριόριστη δήλωση μαθημάτων και εμβόλιμη εξεταστική για όλους για την διευκόλυνση των σπουδών μας.
  • Καμία απόσπαση της διδακτικής επάρκειας από το πτυχίο μας και διασφάλιση ενιαίων πτυχίων με ίσα εργασιακά δικαιώματα.
  • Ολοκληρωμένη μόρφωση για όλους και όχι εργαλειακή και εξιδεικευμένη γνώση.
  • Δημόσια και δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές για όλους τους φοιτητές.


                                Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ - ΕΑΑΚ


Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Δεν είμαστε απλώς αλληλέγγυοι, παλεύουμε μαζί!


Οι πολεμικές επεμβάσεις και η ευρύτερη αποσταθεροποίηση στο χώρο της Μέσης Ανατολής, έχουν οδηγήσει στο αιματοκύλισμα των λαών, σε τεράστιες μετακινήσεις πληθυσμών και το ξερίζωμα χιλιάδων ανθρώπων από τη χώρα τους. Η εγκληματική πολιτική της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ αποκρυσταλλώνεται στα πολύνεκρα ναυάγια στο Αιγαίο και στους υπερυψωμένους φράχτες στα σύνορα της “Ευρώπης των λαών και της αλληλεγγύης”. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις των χωρών της ακολουθούν απέναντι στους πρόσφυγες όλο και πιο εχθρικές, συντηρητικές πολιτικές εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των οικονομικά ισχυρών. Οι αποφάσεις για κατασχέσεις χρημάτων και προσωπικών ειδών των προσφύγων, το μαρκάρισμα στις πόρτες των σπιτιών όπου κατοικούν πρόσφυγες, οι αποφάσεις για μαζικές απελάσεις δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά αυταρχικά μέτρα στο όνομα μιας δήθεν “ασφάλειας” από τους “ξένους” παραπέμποντας στις πιο σκοτεινές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Οι ξενοφοβικές και ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων συμπληρώνονται και απο τις επιθέσεις νεοναζιστικών ομάδων στους πρόσφυγες σε μια σειρά χωρών. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ευθυγραμμίζεται με αυτές τις εγκληματικές πολιτικές με τα νατοϊκα πλοία να αρμενίζουν στο Αιγαίο, μετά την πρόσφατη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας
Γεμίζει με χιλιάδες πρόσφυγες - μετανάστες τα εννέα κέντρα κράτησης, τα κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων, τα μεταγωγών, τις φυλακές – hot spot και ετοιμάζει τις απελάσεις των νέων προσφύγων, που είτε δεν τους δίνει δυνατότητα για υποβολή αιτήσεων ασύλου ή που δεν ζητούν άσυλο στην Ελλάδα ή που θα απορρίπτεται η αίτησή τους με φαστ τρακ κριτήρια. Ήδη στη Μυτιλήνη έφτασαν 50 αστυνομικοί από την Ολλανδία για να συνοδεύουν τους πρόσφυγες που θα επαναπροωθούνται με αεροσκάφος προς τη Σμύρνη με την αναλογία δύο αστυνομικοί ανά έναν πρόσφυγα. Ενώ, ναυλώθηκαν από τη Frontex και δύο πλοία τούρκικων συμφερόντων μέσω ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών τα οποία και θα μεταφέρουν 250 συνολικά μετανάστες τη μέρα με τη συνοδεία άλλων τόσων αστυνομικών της Frontex. Λεφτά ρέουν στις εφοπλιστικές, αλλά και στα ξενοδοχεία, αφού για τους ευρωπαίους αξιωματούχους έχει ενοικιασθεί το σύνολο των δωματίων σε ξενοδοχεία και των ενοικιαζομένων δωματίων στην πόλη της Μυτιλήνης και σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων από την πόλη.
Όλα αυτά δηλαδή στη βάση της σκληρής λογικής ενός ερμητικά κλειστού φρουρίου που επιτρέπει στοχευμένα τη διέλευση στη ευρωπαϊκή γη πολύ μικρού αριθμού διωκόμενων από εμπόλεμες χώρες της Αφρικής και της Ασίας, στη λογική της άμεσης ενσωμάτωσής τους στο φθηνό εργατικό, ελαστικά εργαζόμενο και πλήρως εκμεταλλεύσιμο δυναμικό των χωρών της ΕΕ, ενώ το υπόλοιπο το αφήνει στη μοίρα του. Αυτό τον στόχο εξυπηρετούν οι κεντρικά σχεδιαζόμενες ευρωπαϊκές πολιτικές για: (α) σαφή διάκριση ανάμεσα σε πρόσφυγες και μετανάστες, (β) ενδυνάμωση της Frontex και των δυνάμεων αποτροπής της θαλάσσιας μετακίνησης και στρατιωτικοποίηση των θαλάσσιων συνόρων τόσο στο Αιγαίο όσο και ευρύτερα στη Μεσόγειο, (γ) δημιουργία hotspots στα νησιά του Αιγαίου και αλλού για έναν διοικητικά αποτελεσματικό διαχωρισμό μεταξύ των προσφύγων και μεταναστών, με τους δεύτερους να απελαύνονται με ταχείες διαδικασίες και (δ) ανάθεση του ΝΑΤΟ σε ρόλου χωροφύλακα, στο Αιγαίο.
Στον αντίποδα της παραπάνω κατάστασης εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες περιοχών αλλά και πολλοί αλληλέγγυοι έχουν εκφράσει έμπρακτα την ταξική αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες που καταφτάνουν στη χώρα. Το ελπιδοφόρο κίνημα αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί πρέπει να συνεχίσει με αμείωτη ένταση σε ρήξη με λογικές φιλανθρωπίας (βλ. ΜΚΟ καθώς και κινήσεις νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, ΔΑΠ-ΝΔΦΚ), με κατεύθυνση μπολιάσματος με αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό στίγμα και κατάδειξης  των ενόχων κυβέρνησης-ΕΕ-ΝΑΤΟ για τον πόλεμο στην Συρία και το προσφυγικό ζήτημα. Ένα κίνημα που θα συντονίζει και θα ενοποιεί τις δομές αλληλεγγύης με απεύθυνση στο ίδιο τον κόσμο του κινήματος, θα εμπλέκει εργατικά σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους, εργατικές λέσχες, συλλογικότητες και κοινωνικούς φορείς και θα συγκρούεται ιδεολογικά και έμπρακτα με τις φασιστικές φωνές που προσπαθούν να βρουν πάτημα σε τέτοιες στιγμές.

Αγωνιζόμαστε:

  • Να ανοίξουν τώρα οι συνοριακές δίοδοι για τους πρόσφυγες προς την Ευρώπη αλλά και μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Να πέσει ο φράχτης του Έβρου. Κανένας φράκτης στην Ευρώπη.
  • Ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, τις επεμβάσεις και τους βομβαρδισμούς ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και στη συμμετοχή της χώρας μας με οποιαδήποτε κάλυψη, βάσεις, υποδομές, στρατό. Άμεση αποχώρηση του ΝΑΤΟ από το Αιγαίο και τις επιχειρήσεις ενάντια στους πρόσφυγες.
  • Ενάντια στις ανάλγητες αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης.
  • Άμεση έξοδο της χώρας από ΝΑΤΟ-ΕΕ. Είναι πια φανερό ότι η παραμονή μας στις ενώσεις αυτές δεν προστατεύει τον λαό από τον πόλεμο, όπως διακηρυσσόταν, αλλά τον φέρνει πιο κοντά σε αυτόν.
  • ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΝΑΤΟΪΚΗ ΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΟΥΔΑ!
Όλοι/ες στην αντιιμπεριαλιστική-αντιπολεμική πορεία στη Σούδα στις 10 Απρίλη.


Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ.-Ε.Α.Α.Κ.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

6 Δεκέμβρη: Η νεολαία θα σπάσει την τρομοκρατία Κυβέρνησης- Ε.Ε.- Κεφαλαίου

Δεκέμβρης 2008: O δεκαπεντάχρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια. Η αυθαιρεσία της αστυνομίας και του κράτους εκείνη τη βραδιά δείχνει με τον πιο βάρβαρο τρόπο το πρόσωπό της. Με την παγκόσμια οικονομική κρίση να έχει μόλις ξεσπάσει, η κρατική δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι βγήκαν στου δρόμους να διαδηλώσουν ενάντια στην ωμή κρατική βία, με καταλήψεις και προκηρύξεις απεργιών. Πίσω από αυτή την αυθόρμητη οργή, ήταν η ανάγκη της νεολαίας αλλά και του λαού συνολικότερα να εκφράσει την ανάγκη του για κοινωνική δικαιοσύνη, ζωή με αξιοπρέπεια.
Σήμερα, και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η κρατική καταστολή είναι το ίδιο έντονη και ασφυκτική. Κράτος και αστυνομία εξακολουθούν να ασκούν «νόμιμη» ή παράνομη βία σε οποιοδήποτε αντιστέκεται, αμφισβητεί, διαδηλώνει και αγωνίζεται. Από την επίθεση των ΜΑΤ στις κινητοποιήσεις των αγροτών, μέχρι τις συλλήψεις στο εργοστάσιο Γενικής Ανακύκλωσης των Ιωαννίνων και την εισβολή στα σπίτια 5 φοιτητών και εργαζομένων με ευρωπαϊκό ένταλμα. Οι νέοι Δεκέμβρηδες είναι αναπόφευκτοι. Γιατί είμαστε η γενιά που δεν έχει τίποτα να χάσει. Είμαστε η καταδικασμένη γενιά δίχως σπίτι, εργασία και μέλλον. Γι’ αυτό οφείλουμε να βγούμε όλοι στους δρόμους, όχι απλά σαν μια μέρα μνήμης, αλλά για να τους θυμίσουμε ότι όσο και αν προσπαθούν, η νεολαία δεν θα σταματήσει ούτε στιγμή να αγωνίζεται για τα δικαιώματα της, τα όνειρα της και το μέλλον της.

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΩΝ 18.00



Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. - Ε.Α.Α.Κ.

Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ


Ενάμιση μήνα μετά τις εθνικές εκλογές βιώνουμε καθημερινά τις κοινωνικές επιπτώσεις της εφαρμογής του τρίτου μνημονίου. Ενώ το χρέος διογκώνεται, οι συνθήκες διαβίωσής μας γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικές. Σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ καταργούνται δικαιώματα και κεκτημένα αγώνων εδώ και χρόνια και παράλληλα προωθείται η επισφαλής και μαύρη εργασία. Ταυτόχρονα, στα πλαίσια της κερδοφορίας του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου θυσιάζονται τόσο οι λαοί, όσο και το φυσικό περιβάλλον στο οποίο βασίζεται η επιβίωση όλων. Οι ίδιες δυνάμεις δημιουργούν πολέμους στη Μέση Ανατολή, σφαγιάζοντας και ξεριζώνοντας ανθρώπους, προκαλώντας κύματα προσφύγων, μετατρέποντας τη Μεσόγειο σε ένα απέραντο νεκροταφείο.

Πολιτική συγκυρία
Οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, ήρθαν μέσα σε ένα πολύ σύντομο διάστημα, μετά το συντριπτικό 62% του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος, το οποίο αποτέλεσε μεγάλο σταθμό, δίνοντας την ευκαιρία σε μεγάλο κομμάτι του λαού και της νεολαίας να εμφανιστεί και πάλι στο προσκήνιο. Οι μεγαλειώδης συγκεντρώσεις υπέρ του ΟΧΙ, η απόρριψη της προπαγάνδας και των εκβιαστικών διλημμάτων των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και της ΕΕ (capital controls, άτακτη έξοδος από την ευρωζώνη, εργοδοτική τρομοκρατία) και τελικά η συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ και η λαϊκή βούληση για σταματημό των μνημονίων και της λιτότητας δεν ήταν ένα πυροτέχνημα.
Τα ερωτήματα που αναπτύχθηκαν μέσα από το ΟΧΙ και κυριότερα μέσα από το ΟΧΙ μέχρι τέλους, το οποίο δημιούργησε ένα ρεύμα ρήξης και σύγκρουσης, συνιστούσαν μια δυναμική, η οποία έπρεπε με κάποιο τρόπο να καμφθεί και να ενσωματωθεί, ώστε να μην αποτελέσει απειλή για την εφαρμογή των σκληρών μνημονιακών μέτρων.
Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι, ενώ στις εκλογές του Γενάρη το κυρίαρχο ερώτημα τέθηκε από τα μνημονιακά κόμματα και τα ΜΜΕ γύρω από το “μνημόνιο-αντιμνημόνιο”, στις εκλογές εξπρές της 20ης Σεπτέμβρη, καλούσαν το λαό και τη νεολαία να ψηφίσει τον καλύτερο διαχειριστή του μνημονίου, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένας κοινοβουλευτικός συσχετισμός με 95% των εδρών να καταλαμβάνεται από δυνάμεις που στηρίζουν την αστική επίθεση λεηλασίας των εργατικών - νεολαιίστικων δικαιωμάτων και διεκδικήσεων και την πλήρη εφαρμογή των μνημονίων. Ένα κύριο συμπέρασμα που αποτυπώνεται από την εκλογική διαδικασία  είναι πως υπάρχει κενό πολιτικής εκπροσώπησης, που αντικατοπτρίζεται στα υψηλά ποσοστά αποχής.
Μπορεί όλα τα παραπάνω να δείχνουν μια έντονη προσπάθεια σταθεροποίησης του πολιτικού σκηνικού (ειδικά με τις πολλαπλές μνημονιακές εφεδρείες εντός του κοινοβουλίου), όμως στην πραγματικότητα η ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου 3, ανοίγει ένα πεδίο κοινωνικών αντιπαραθέσεων και σε αυτό το πλαίσιο, ο δικός μας ρόλος είναι αναγκαίο να είναι καθοριστικός, προκειμένου τα ψήγματα αντίστασης και η απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στη λαϊκή βούληση που εκφράστηκε από το ΟΧΙ και το κοινοβούλιο να μετατραπούν σε δύναμη συνολικής ανατροπής. Το παράδειγμα της απεργίας των ναυτεργατών και της κατάληψης του Ρεθύμνου δείχνουν την δυναμική ενός μεγάλου κομματιού του λαού απέναντι στο μέλλον που του ετοιμάζουν.
   
Για το προσφυγικό ζήτημα
Οι συνεχείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στις χώρες της Μέσης Ανατολής από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι προσπάθειες τους να καθορίσουν κάθε οικονομική, κοινωνική και πολιτική πτυχή στις αραβικές χώρες με θύματα πάντα τους λαούς της περιοχής σε συνδυασμό με τη δράση και την ενίσχυση του ISIS (από ιμπεριαλιστικές δυνάμεις), οδήγησαν ολόκληρους λαούς σε αδιέξοδο και γέννησαν πολύ μεγάλα προσφυγικά ρεύματα.
Η ΕΕ έχει δείξει από την αρχή τον αντιδραστικό και δολοφονικό της χαρακτήρα στηρίζοντας τις πολεμικές επιχειρήσεις, καλλιεργώντας το ρατσισμό και τον εθνικισμό και τετραπλασιάζοντας τις δαπάνες της  για την θωράκιση των συνόρων της  (ευρωστρατός, FRONTEX). Χαρακτηριστικά, το πόσο των 3 δις που παραχωρείται στον Ερντογάν για την καταδίωξη των προσφύγων και την καθήλωση τους στην Τουρκία, είναι το ίδιο ποσό που θα κοστίσει σε περικοπές το τρίτο μνημόνιο. Η κυρίαρχη τάση στην ΕΕ είναι ότι πέρα από ένα κομμάτι προσφύγων που προορίζονται για φθηνή εργατική δύναμη (πράγμα που θα χρησιμοποιηθεί για τη συνολική μείωση των μισθών όλων των εργαζομένων της Ευρώπης), το μεγαλύτερο κομμάτι προορίζεται για το περιθώριο και τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Βασική ανάγκη είναι η αναβάθμιση της πάλης απέναντι στους πολέμους, τον ιμπεριαλισμό, τον ευρωστρατό και τις επεμβάσεις του. Είναι ανάγκη σήμερα το κίνημα να εναντιωθεί συνολικά απέναντι στην ΕΕ και σε κάθε υπερεθνικό, ιμπεριαλιστικό μηχανισμό που γεννάει τα προσφυγικά ρεύματα. Στόχος είναι η δημιουργία επαφών, οργάνωση των ίδιων των προσφύγων και η ενότητά τους με τον ελληνικό λαό και το εργατικό κίνημα ενάντια στο ρατσισμό και την καταπίεση. Παλεύουμε για ανοιχτά σύνορα, να πέσει ο φράχτης στον Έβρο, διάλυση των στρατοπέδων συγκέντρωσης, χαρτιά και άσυλο σε πρόσφυγες και μετανάστες. Για να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική απειλή διεκδικούμε να σταματήσει η φασιστική προπαγάνδα και οι δολοφονικές επιθέσεις, την ισόβια καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής και τον αποκλεισμό τους από κάθε γειτονιά και εργατικό χώρο.

Για την επίθεση στο Πανεπιστήμιο
Με την εφαρμογή του 3ου μνημονίου η επίθεση εντείνεται συνολικά σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Βλέπουμε τη νεολαία σήμερα, είτε βρίσκεται εντός, είτε εκτός πανεπιστημίου, να έρχεται αντιμέτωπη με την ανεργία, την επισφάλεια ως κυκλική ανεργία (voucher, 5μηνα), τη μετανάστευση, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων. Είναι, εν τέλει, μια νεολαία, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα της επίθεσης, με την προοπτική της να τσακίζεται περαιτέρω και αποκλείεται από κάθε κοινωνική παροχή.
Σήμερα, βλέπουμε να ετοιμάζεται νέος μνημονιακός νόμος που στηρίζεται στις συνθήκες του ΟΟΣΑ και τις επιταγές της ΕΕ, κατευθύνσεις που είδαμε να εκφράζονται παλιότερα με τον νόμο Διαμαντοπούλου - Αρβανιτόπουλου χωρίς να αμφισβητούνται στο νομοσχέδιο Μπαλτά και είχαν βρεί την μαχητική αντίδραση του φοιτητικού κινήματος. Η συνεχής υποχρηματοδότηση του Πανεπιστημίου, συγκεκριμένα φέρνει σε αδιέξοδα την ίδια την ύπαρξη του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τη θέση των φοιτητών. Για το χρέος που δεν δημιούργησε ο λαός αλλά καλείται να το πληρώσει, επιβάλλεται ακόμη και κούρεμα των αποθεματικών του Πανεπιστημίου.
Σήμερα διαμορφώνεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα πολλών ταχυτήτων, όπου συνδυάζονται κατά περίπτωση διαφορετικά η διάλυση - αποσάθρωση με την επιχειρηματική ανασυγκρότηση. Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης συγκεκριμένα, βλέπουμε ότι για να ξεπεραστεί το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης η μόνη ''ρεαλιστική'' τους λύση είναι η είσοδος της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το ζήτημα της μέριμνας και ειδικά το κομμάτι της σίτισης, το έχει αναλάβει η ιδιωτική εταιρία <<Γευσήνους>>, η οποία έχοντας ως κύριο στόχο το μέγιστο κέρδος, είναι φυσικό να μην την ενδιαφέρει πόσοι από τους φοιτητές του Π.Κ. θα σιτίζονται. Ομοίως και στη στέγαση, ενώ το Ηράκλειο έχει 5.500 φοιτητές, από αυτούς στεγάζονται ΜΟΝΟ οι 82 και μάλιστα σε κακές συνθήκες. Επιπλέον ενώ έχουν φτιαχτεί νέες υποδομές για την στέγαση των φοιτητών στα κτίρια της Κνωσού δεν ανοίγουν παραπάνω θέσεις για στέγαση. Συνολικά, η χρηματοδότηση των ιδρυμάτων ολοένα και λιγοστεύει, γεγονός που συνεπάγεται μειωμένες παροχές, υλικοτεχνική ανεπάρκεια, μείωση του προσωπικού αλλά και απλήρωτη εργασία (πρακτική). Έτσι οξύνονται οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση.
      
Η πρόταση της ΕΑΑΚ
ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΧΩΡΟΥΝ! Η πολιτική του <<there is no alternative>> που επιτάσσει το δρόμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συνεχών μνημονίων, που προβάλλει και η κυβέρνηση ως μονόδρομο προς την πολυπόθητη ανάπτυξη, εμφανίζει λεφτά που χαρίζονται απλόχερα για τις τράπεζες και τους δανειστές και όχι για τις ανάγκες.
Μπροστά σε αυτή την αντίφαση που ντύνει κάθε μικρή και μεγάλη έκφανση της καθημερινότητάς μας, καλούμαστε να πάρουμε θέση και το κάνουμε στη βάση της αλληλεγγύης και της συλλογικής δράσης. Επιλέγουμε να αποφασίζουμε για όσα μας αφορούν μέσα από συλλογικές αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, όπως οι συνελεύσεις, μακριά από λογικές που θέλουν άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Γνωρίζοντας πως οι κατακτήσεις κερδίζονται μέσα από πραγματικούς αγώνες υπεράσπισης των αναγκών της πληττόμενης πλειοψηφίας. Στο τιμόνι, οι πραγματικές ανάγκες και τα όνειρά μας που αρνούνται να μπουν σε προκατασκευασμένα καλούπια.

Για το λόγο αυτό, σαν ΕΑΑΚ αναλαμβάνουμε πολιτικές, ενωτικές πρωτοβουλίες στα πλαίσια της ανασυγκρότησης των φοιτητικών συλλόγων για ένα μέτωπο ρήξης και ανατροπής. Στη βάση αυτή, καλούμε όλους τους φοιτητές και τις φοιτήτριες να οργανωθούν στους Φοιτητικούς τους Συλλόγους και μέσα από τις Γενικές τους Συνελεύσεις να διεκδικήσουν δημόσια και δωρεάν Παιδεία χωρίς ταξικούς φραγμούς, διαγραφή του Χρέους και έξοδο από την ΕΕ.  

ΕΑΑΚ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

ΤΙΜΑΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΜΕ ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

  
 Ο φετινός εορτασμός τη Εξέγερσης του Πολυτεχνείου έρχεται σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο όπου πρέπει να εκφράσει ξανά τα σύγχρονα συμφέροντα των καταπιεσμένων, της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Την ώρα που η αστική τάξη προσπαθεί να ακυρώσει τους αγώνες και τα κεκτημένα του πολυτεχνείου (βλ. δηλώσεις Μπογδάνου), η ίδια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διάλεξε οριστικά να βρίσκεται απέναντι από τα οράματα και τις αξίες του Πολυτεχνείου, ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Μια κυβέρνηση που αποτελεί την αιχμή του δόρατος στη νέα βάρβαρη αντιλαϊκή επίθεση, εφαρμόζοντας το 3ο, πιο βάρβαρο Μνημόνιο, ανατρέποντας πραξικοπηματικά την λαϊκή βούληση όπως εκφράστηκε στο δημοψήφισμα, όταν το 61,3% καταδίκασε τα Μνημόνια.
   Κάθε εποχή είναι διαφορετική και σήμερα δεν παλεύουμε ενάντια σε μια στρατιωτική δικτατορία, αλλά απέναντι στο ίδιο το σύστημα που γεννά το ρατσισμό και το φασισμό, τη φτώχεια και τους πολέμους. Ωστόσο, δε θα μπορούσαμε να μη σταθούμε στον αναβαθμισμένο ρόλο του ελληνικού στρατού που στέκεται εχθρικά στον αγώνα των ‘’από κάτω’’ για δουλειά, δικαιώματα, ελευθερία. Συμμετέχει στο πόλεμο κατά των μεταναστών, κάνει συνεχώς ασκήσεις ενάντια στις «ασύμμετρες απειλές», ενώ αποτελεί το διαπραγματευτικό χαρτί της ελληνικής αστικής πολιτικής για την αναβάθμιση του περιφερειακού της ρόλου στην Ανατολή Μεσόγειο, μέσω της πιο ενεργής πολεμικής εμπλοκής στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες με ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ισραήλ. Ο στρατός σήμερα εκπαιδεύεται-προετοιμάζεται ως κατασταλτικός μηχανισμός και απειλεί ευθέως τα λαϊκά κινήματα όπως αποδεικνύεται και με την τελευταία άσκηση ανακατάληψης εργοστασίου στην Κοζάνη, αλλά και την Πανελλαδική Άσκηση ΠΑΡΜΕΝΙΩΝΑΣ 2015, που εντάσσεται οργανικά στον πόλεμο τρομοκράτησης των λαών.
   Βρισκόμαστε σε μια περίοδο στην οποία οι εργαζόμενοι και η νεολαία καλούνται ξανά να επιλέξουν σε ποιο δρόμο θα βαδίσει η ιστορία. Θα δεχτούμε την βάρβαρη πολιτική που θέλουν να μας επιβάλλουν το κεφάλαιο και οι μηχανισμοί του, ζώντας χωρίς δικαιώματα και ελευθερίες, σε μια σύγχρονη δικτατορία διαρκείας; Ή το εργατικό, το νεολαιίστικο κίνημα και οι επαναστατικές δυνάμεις θα ανασυγκροτηθούν ριζικά και ποιοτικά, ώστε να ανατραπεί η σύγχρονη δικτατορία του κεφαλαίου και να ζήσουμε μια ζωή αξιοβίωτη, με βάση τις μεγάλες δυνατότητες της εποχής μας; Σήμερα καλούμαστε να γράψουμε στις πύλες των δικών μας Πολυτεχνείων τα σύγχρονα ΚΑΤΩ, τα σύγχρονα ΕΞΩ, όπως έκαναν οι εξεγερμένοι εκείνου το Νοέμβρη.
   Θέλουμε η φετινή 17 Νοέμβρη να σηματοδοτήσει το ξεκίνημα ενός μαζικού φοιτητικού κινήματος που θα ενώνει τις μάχες για δημόσια και δωρεάν παιδεία με το αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κίνημα, που θα συνδεθεί με τους εργαζομένους και τους αγώνες που δίνουν αλλά και θα απαιτήσει να σταματήσουν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Μ. Ανατολή και η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης!


ΟΛΟΙ/-ΕΣ στο συλλαλητήριο στις 17/11 18.30 στην πλατεία Ελευθερίας!!



Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. - Ε.Α.Α.Κ.

Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΛΕΕΙ ‘’ΟΧΙ’’ ΣΤΗΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ‘’ΝΑΙ’’ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ


   Φέτος , νέα φοιτητική χρονιά ξεκινάει και ήδη μεσολάβησαν πολλά : Δημοψήφισμα, 3ο μνημόνιο και βουλευτικές εκλογές. Λίγο καιρό μετά το τέλος των διακοπών μπορούμε να πούμε ότι τουλάχιστον όλους μας έχουν ταρακουνήσει οι εξελίξεις από το κεντρικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και κοινωνικές τραγωδίες όπως οι πνιγμοί προσφύγων  καθώς και ο εγκλωβισμός προσφύγων θυμάτων πολέμου στην Ελλάδα λόγω των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Αρχικά, το δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη ανέδειξε με σαφή τρόπο τη συσσωρευμένη οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας απέναντι στους εκβιασμούς και τις επιταγές της Ε.Ε. Μια οργή ενός μεγάλου κομματιού του 62% ΟΧΙ, που κατάφερε να νικήσει την εργοδοτική τρομοκρατία, δεν φοβήθηκε από τα capital controls και αψήφησε τη μιντιακή προπαγάνδα φωνάζοντας ένα βροντερό ΟΧΙ. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην δυναμική του ΟΧΙ έπαιξε το 85% τις σπουδάζουσας νεολαίας. Μιας νεολαίας που έρχεται για να ζήσει στην ανεργία, την επισφάλεια, τα voucher και με μισθό 400 ευρώ. Μιας νεολαίας που μεγάλο κομμάτι της  δεν μπορεί να σπουδάσει γιατί ζει στο πετσί της την οικονομική κρίση, την ίδια ώρα που διαλύεται κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Μια γενιά, η οποία κραυγάζει ότι δεν πάει άλλο και ψάχνει τους δρόμους για να πάει αλλιώς!
   Όμως παρόλη την ξεκάθαρη και δυναμική φωνή του λαού το περήφανο ΟΧΙ της 5ης Ιούλη μετατράπηκε σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η μνημονιακή συμφωνία της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν ήταν τυχαία. Αντίθετα ήρθε να επιβεβαιώσει την 6μηνη κυβερνητική πολιτική αστικής διαχείρισης, που ως αποτέλεσμα είχε την κατάρρευση του προεκλογικού μύθου του Τσίπρα <<Ούτε ρήξη, ούτε υποταγή>> το οποίο οδήγησε τον ελληνικό λαό στην υποταγή. Το παράδειγμα ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση πάει να διαχειριστεί το καπιταλιστικό σύστημα, το χρέος και τις δανειακές συμβάσεις και να διαπραγματευτεί ‘καλύτερες συμφωνίες’ με τους εκβιαστές της Ε.Ε. καταλήγει να ψηφίζει μνημόνια εξαθλιωτικά για τους εργαζόμενους και την εργατική νεολαία.
   Το 3ο μνημόνιο έρχεται να καταπατήσει ακόμα περισσότερο τα εργατικά-λαϊκά  δικαιώματα με μέτρα όπως τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, την αύξηση της φορολόγησης και στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, τις συνεχείς ιδιωτικοποιήσεις και τις μαζικές απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Όσον αφορά το πανεπιστήμιο το 3ο μνημόνιο έρχεται να βαθύνει την επίθεση του. Συγκεκριμένα προβλέπονται :
  •   Η επιχειρηματικοποίηση, δηλαδή η άντληση κέρδους των επιχειρήσεων και των εργοδοτών μέσω της έρευνας και των προγραμμάτων των πανεπιστημίων.
  •  Η περαιτέρω περικοπή της χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και η λιτότητα σε όλα τα επίπεδα.
  •   Η αξιολόγηση όλων των παραγόντων της εκπαίδευσης, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την μείωση των μισθών ή την απόλυση του προσωπικού καθώς και την δημιουργία σχολών πολλών ταχυτήτων
  •  Η μαθητεία, δηλαδή η απλήρωτη εργασία για την πλειοψηφία των αποφοίτων της τεχνικής εκπαίδευσης.

   Άλλωστε, η τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελούσε ανέκαθεν θύμα της επίθεσης. Παλαιότερο με τον «νόμο Διαμαντοπούλου» το «σχέδιο Αθηνά», το κλείσιμο σχολών και συγχωνεύσεις των τμημάτων, την καταλήστευση των αποθεματικών των πανεπιστημίων κατά 70%, την κραυγαλέα υποχρηματοδότηση, που έχει άμεσο αντίκτυπο στα βιβλία, στις εστίες και τη σίτιση καθώς και με τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων, αλλά και πιο πρόσφατα με τις διαγραφές  των φοιτητών επιβεβαιώνεται ότι οι κυβερνήσεις από κοινού με την Ε.Ε. έχουν σχέδιο διάλυσης κάθε έννοιας δημόσιας  και δωρεάν παιδείας.
   Την ίδια ώρα που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει , που προσπαθούν τα κανάλια να μας πείσουν ότι είμαστε μια χαμένη γενιά, εμείς ξέρουμε ότι η εποχή μας γεννά δυνατότητες να φέρουμε τον κόσμο ανάποδα. Είναι χρέος της γενιάς μας να βγούμε στην αντεπίθεση με ένα νέο πολιτικά επικίνδυνο φοιτητικό κίνημα. Μόνο ο οργανωμένος λαός και η νεολαία μέσα από τους αγώνες τους μπορούν να φέρουν τον κόσμο ανάποδα, να γκρεμίσουν τον παλιό κόσμο που σαπίζει και να χαράξουν έναν άλλο κόσμο χωρίς χρέος, μνημόνια, ευρώ, Ε.Ε. αλλά θα ξαναγεννήσει την συλλογική επιθυμία για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, στην οποία δεν θα ζούμε ανάλογα με τις ικανότητες μας, αλλά με βάση τις ανάγκες μας!

Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. - Ε.Α.Α.Κ.

Όλη η εξουσία στις γενικές συνελεύσεις!